பார்த்தீனியம்: குருதி பீறிடும் காயங்கள்

ஈழத்தின் இரத்தம் தோய்ந்த போராட்ட வரலாற்றின் பல்வேறு பக்கங்களை, பரிமாணங்களை கதையாக்கியதன் மூலம், இதற்கு முன்னர் வெளிவந்த புனைவு மற்றும் அபுனைவு எழுத்துக்களில் பார்த்தீனியம் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது.

நக்‌சல்பரி கி ராஸ்தா!

இந்திய கம்யூனிச அரசியல் வரலாற்றில் மறுக்கவொண்ணாத முக்கியத்துவம் பெற்ற அத்தகைய நக்சல்பரிக்கு செல்லும் பாதை அருகிலிருக்கும் பொழுது செல்லாமல் விடலாமா?

சாய்ரத்: குறிஞ்சி மலர்

சாதி ஆணவப் படுகொலைகள் குறித்து மைய நீரோட்ட சினிமாவில் பதிவு செய்வது, அதுவும் வணிக சினிமாவின் சட்டகத்திற்குள் நின்றவாறே (பிரமிப்பூட்டும் காட்சிகள், கோணங்கள், பாடல்கள்) இயன்ற மட்டும் ஒரு காத்திரமான திரைப்படத்தை உருவாக்குவது என்பது ஒரு சாதனை. அதனை நாகராஜ் சாதித்து காட்டியுள்ளார்.

மெத்தப் பெரிய உபகாரம்

ஷோபா சக்தியின் எழுத்திற்கு உள்ள மாபெரும் பலம் என்ன? நீங்கள் ஒரு மோசமான மனச்சோர்வில் இருப்பினும் கூட, ஒரு சில பக்கங்களை கடந்து அவரது கதைக்குள் பயணிக்க தொடங்கி விட்டால், பின்னர் அக்கதை தானாக முடியும் வரை, நீங்கள் உங்களை விடுவித்துக் கொள்ள முடியாது. அவரது கதையும், கதை சொல்லும் முறையும் ஒரு பிசாசைப் போல உங்களை ஆட்கொண்டு விடும். அவரது சொற்கள் கொண்டிருக்கும் கவர்ந்திழுக்கும் வாதைக்கு நீங்கள் தன்னையே ஒப்புக் கொடுத்து விடுவீர்கள். 'கொரில்லா'-வை எதிர்கொண்ட பொழுதும்,... Continue Reading →

எனக்கொரு ரோஹித்தைத் தெரியும்.

எனக்கொரு ரோஹித்தைத் தெரியும். அவன் வசிக்கும் உண்டு உறைவிடப் பள்ளிக்கு சென்ற பொழுது இரு முறை அவனுடன் பேசியிருக்கிறேன். அவனுக்கு எட்டு அல்லது ஒன்பது வயதிருக்கலாம். அவனுடைய சூழலுக்கு பொருந்தாத அலாதியான பிரகாசம் அவன் கண்களில் இருந்தது. எனது மகனை விட நான்கைந்து வருடங்களே மூத்தவனான அந்தச் சிறுவன் ஒரு நாசமாய்ப் போன அரசு உண்டு உறைவிடப் பள்ளியில் படித்து என்னவாகப் போகிறான், அவனது எதிர்காலம் என்னவாக இருக்கும் என யோசித்துப் பார்த்திருக்கிறேன். நேற்றொரு ரோஹித் குறித்து... Continue Reading →

ஜல்லிக்கட்டு: சில கேள்விகள்.

ஜல்லிக்கட்டுப் பிரச்சினையில் நிலவும் குழப்பம் மிகுந்த பல்முனைக் கருத்துப் போராட்டத்தில், சில கேள்விகள் எழும்பிய வண்ணமிருக்கின்றன. 1. சர்வதேச நிறுவனங்கள், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் சதி குறித்து பேசும் காவிப்படை, கறிக்காக வெட்டப்படும் மாடுகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அதனை ஏன் தடை செய்யவில்லை எனக் கேட்கிறது. தமிழின உணர்வாளர்கள் பலரும் அதே கேள்வியை அப்படியே எழுப்புகிறார்கள். மாட்டுக்கறி தமிழர் உணவில்லையா? இந்த வாதத்தை முன்னெடுப்பது குறித்து தமிழின உணர்வாளர்கள் தமது கண்டனங்களை எங்காவது பதிவு செய்திருக்கிறார்களா? 2.... Continue Reading →

பார்ப்பன வெறுப்புக் குற்றமும், மேல்சாதி சலிப்பும்!

(ஃபேஸ்புக்கில் பகிர்ந்தவற்றிலிருந்து…) "பார்ப்பன வெறுப்புக் குற்றம்" என்பது எவ்வாறு எல்லையற்று மிகைப்படுத்தப்பட்ட சொல்லாடல் என்பதையும், அதனைக் கட்டியமைக்கும் கருத்துருவாக்கத்தில் முனைந்துள்ள அறிந்தே நடிக்கும் அறிவாளிகளை, கருத்துத்தளத்தில் முறியடிப்பதும் காலத்தின் தேவை. அத்தகைய எதிர்வினைகளை ஆங்கிலத்தில் கொண்டு செல்வதன் அவசியத்தையும் வினையின் மொழி சேர்த்தே உண்டாக்கியுள்ளது. தமிழகத்தில் பார்ப்பன வெறுப்புக் குற்றம் நிச்சயமாக இல்லாத போதிலும், பார்ப்பன வெறுப்பு இல்லையா? ஆம். நிச்சயம் இருக்கிறது. அது ஒடுக்குமுறையாளர்களுக்கு எதிரான ஒடுக்கப்படுபவர்களின் நியாயமான வெறுப்பு. ஒடுக்குமுறையாளன் தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும்... Continue Reading →

கரை தொடும் அலைகள் #4

(ஃபேஸ்புக்கில் பகிர்ந்தவற்றிலிருந்து...) இந்தப் பாடல் வெளியான நாளிலிருந்து மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். துவக்கத்தில் மெல்ல விரியும் இசைக் கோர்வையும், தொடரும் ஏறத்தாழ ஒரு இதமான கிறிஸ்தவப் பாடலுக்கு இணையான எளிமையுடன் கூடிய வரிகளும், பாடகர்களின் வித்தியாசமான அதே வேளையில் இனிமையான குரல்களும், அவர்கள் இயல்பாக, மிகையின்றி பாடும் விதமும், பரவிய வண்ணமிருக்கும் இரைச்சலற்ற பின்ணணி இசையும்.... ஆகாசத்தில் ஒரு எளிய பறவையாய், சுதந்திரமாய் பறக்கிற உணர்வை ஒவ்வொரு முறையும் தருகின்றன. ... கடந்த வாரம், பெரியவர்... Continue Reading →

நந்தவனத்தின் ஆண்டிக்கு…

இந்தநாள் முற்றிலும் எதிர்பாராத நாளல்ல. இப்படி ஒரு நாள் வரும் என்று தெரியத் தான் தெரியும். அவர் சில வருடங்களாகவே உடல்நலக் குறைவுடன்தான் இருந்தார். அவர் எழுதுவதை நிறுத்தி பல்லாண்டுகள் ஆகி விட்டன. ஆயினும், இன்று அவர் இறந்து விட்டார் என்ற செய்தி உருவாக்கும் ஒரு இனம் புரியாத மெல்லிய சோகத்தை எப்படி புரிந்து கொள்வது?

கருத்துரிமை: பெருமாளுக்கும் வேண்டும், முருகனுக்கும் வேண்டும்!

யானைகளின் காலம் முடிந்து பூனைகளின் காலம் வந்து விட்டது. இன்று நாம் கருத்துரிமை என்கிறோம். அவர்கள் "முற்போக்கு" என்பதற்காக தடை கோருகிறார்கள். இது ஒரு தீராத விளையாட்டாக மாறி விட்டது.

கரை தொடும் அலைகள் #3

'மாதொருபாகன்' நாவலை இதுவரை படிக்கவில்லை. இப்பொழுது வாங்கிய நூல்களில் முதல் நூலாக அதனைத் தான் படிக்கவிருக்கிறேன். இத்தகைய உந்துதலை ஏற்படுத்தும் சாதிய, கலாச்சாரப் பாதுகாவலர்களுக்கு நன்றி.

நக்சலைட் பூச்சாண்டி!

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்பு சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதியான குன்றத்தூரில், மக்கள் ஜனநாயகக் குடியரசுக் கட்சியின் 13 உறுப்பினர்கள் தமிழகக் கியூ பிரிவு போலிசாரால் கைது செய்யப்பட்டதை நீங்கள் அறிந்திருக்கலாம். குன்றத்தூரில் உள்ள ஒரு தனியார் பள்ளியில் தாளாளர் அனுமதியுடன் கூடிய அவ்வமைப்பின் தோழர்களை போலிசு கைது செய்ததும், அதற்காக முன்வைக்கும் காரணங்களும் அபத்தமானவை என்பதை ஒரு மேலோட்டமான அரசியல், சட்ட அறிவுடையவர் கூட கூற முடியும். எனவே, ஊடகங்களில் நக்சலைட் பீதியூட்டுவதன் மூலம் தனது செயலை... Continue Reading →

நாளி: வரலாற்றின் தெளிந்த நீரோடை!

பாலு மகேந்திராவின் திரைப்படங்களில் தவறாமல் இடம் பெறும் முக்கியமான கதாபாத்திரம் ஊட்டி. அவரது ஓளிப்பதிவின் வண்ணங்களில் ஊட்டியின் எழில்மிகு அழகு, அவரது ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. எண்பதுகள் வரை நமது தமிழ் சினிமாக் கதாநாயகர்களும், கதாநாயகிகளும் பாடல் காட்சிகளில் ஓடியாடி கட்டிப்பிடித்ததும், உருண்டு புரண்டதும் ஊட்டியின் புல்வெளிகளில் தான். ஊட்டி என்றதும் நினைவுக்கு வருவது அங்கு நிலவும் இதமான குளுமையும், புல்வெளிகளும், மேகங்கள் கவிந்த மலை முகடுகளும் தான். ஆனால் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு ஊட்டி என்று... Continue Reading →

கூடங்குளம் போராட்டம்: மகஇகவின் அருள்வாக்கு!

மகஇக, தனது அரசியல் ஏடான புதிய ஜனநாயகத்தில், கடந்த மே 2012 இதழில் 'அனுபவங்களும், படிப்பினைகளும்' என கூடங்குளம் போராட்டம் குறித்ததொரு அருள்வாக்கை வெளியிட்டிருக்கிறது. நம் காலத்தில் நடைபெற்ற ஒரு உணர்வுபூர்வமான மக்கள் போராட்டத்தை, தன்னெழுச்சியாக உதித்ததும், சலியாததுமான ஒரு போராட்டத்தை, விமர்சனம் என்ற பெயரில் மகஇக-வினர் எவ்வாறு கொச்சைப்படுத்துகிறார்கள் என்பதை, அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் அனைவரது கவனத்திற்கும் கொண்டு வருவது அவசியமானதாகப் படுகிறது. புதிய ஜனநாயகம் முன்வைக்கும் 'படிப்பினைகளில்' முதன்மையாதைப் பரிசீலிப்போம். "போராட்டங்களுக்கு அணிதிரண்ட மக்கள் மீது,... Continue Reading →

கரை தொடும் அலைகள் #2

கடந்த ஞாயிறு காலையில் மகஇக பொருளாளர் தோழர் சீனிவாசனின் இறுதி நிகழ்விற்கு சென்றிருந்தேன். அவ்வமைப்பிலிருந்து விலகி விட்ட போதிலும், அவர் மீதான அன்பின், மரியாதையின் காரணமாக அவரது கடைசிப் பயணத்தில் உடனிருப்பது அவசியமெனப்பட்டது. அதிகாலையில் சேத்துப்பட்டு அம்பேத்கர் திடலை சென்றடைந்ததும், அவரது உடலை வணங்கச் சென்றேன். மெலிந்து கூடாகக் கிடந்தார். பலரது நினைவில் இன்னமும் நிழலாடும் உற்சாகமான சிரிப்பும், சற்றே பூசிய உடலும் கொண்ட சீனிவாசன் அவரல்ல எனத் தோன்றியது. கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக சீனிவாசனை நான்... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑