ஒரு ‘கம்யூனிஸ்ட்’ கிராமத்தில் நிகழ்ந்த காதல் கதை!

கதவு தட்டப்படும் ஓசை தொலைதூரத்தில் கேட்டது. திடுக்கிட்டு விழித்து எழுந்தவன், கதவைத் திறந்தேன். ஹவுஸ் ஓனர் தனது வழக்கமான அரை டிரவுசர், டீசர்ட்டுடன் நின்று கொண்டிருந்தார். கடுப்பை மறைத்து கொண்டு, “என்ன சார்?” என்றேன். “ஒனக்கு ஃபோன்பா” “யாரு?” “அந்தப் பையன் பிரேம் இல்ல, அவந்தான்” அது மொபைல்கள் இல்லாத காலம். அதாவது பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு. ஹவுஸ் ஓனரின் போர்ஷனிலிருந்த கிணுகிணுக்கும் தொலைபேசிதான் மற்றொரு போர்ஷனில் வாடகைக்கு தங்கியிருந்த எங்கள் நால்வரின் ஒரே தகவல் தொடர்பு... Continue Reading →

You’ll get a slap back.

If a boy (he is so young to be called a man) burns your national flag, you break his hand with your police. If some students shout against your so-called nation, you arrest an young man on sedition. Your pet dog shouts his lungs on a TV channel. You smash people who come to support... Continue Reading →

கண்ணீரின் சொற்கள்!

உன் கண்களைப் பார்க்காமலிருக்க முயல்கிறேன். உனது பால் முகத்தை நினைக்காமலிருக்க முயல்கிறேன். மீண்டும் மீண்டும் நீ மனக்கண்ணில் மெல்ல எழும்பிய வண்ணமிருக்கிறாய். உன் முகத்தில் நிலவும் மெளனம்... உன் விழிகளில் தங்கி நிற்கும் அமைதி... உன்னுள்ளே படிந்து நிற்கும் கேள்விகள்... இயலாமை உண்டாக்கும் சினத்திலும், வேதனையிலும் உள்ளூர ஏதோ பிசைந்து கொல்கிறது. செய்வதறியாது இறுகிய முகத்துடன் கண்களில் பனிக்கும் கண்ணீரைத் தேக்கி சொற்களாக்க முயல்கிறேன். நீதி என ஒன்று இருக்குமானால், நீதிக்கான யுத்தம் என்பது உண்மையானால், நீதி... Continue Reading →

நக்சலைட் பூச்சாண்டி!

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்பு சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதியான குன்றத்தூரில், மக்கள் ஜனநாயகக் குடியரசுக் கட்சியின் 13 உறுப்பினர்கள் தமிழகக் கியூ பிரிவு போலிசாரால் கைது செய்யப்பட்டதை நீங்கள் அறிந்திருக்கலாம். குன்றத்தூரில் உள்ள ஒரு தனியார் பள்ளியில் தாளாளர் அனுமதியுடன் கூடிய அவ்வமைப்பின் தோழர்களை போலிசு கைது செய்ததும், அதற்காக முன்வைக்கும் காரணங்களும் அபத்தமானவை என்பதை ஒரு மேலோட்டமான அரசியல், சட்ட அறிவுடையவர் கூட கூற முடியும். எனவே, ஊடகங்களில் நக்சலைட் பீதியூட்டுவதன் மூலம் தனது செயலை... Continue Reading →

நாளி: வரலாற்றின் தெளிந்த நீரோடை!

பாலு மகேந்திராவின் திரைப்படங்களில் தவறாமல் இடம் பெறும் முக்கியமான கதாபாத்திரம் ஊட்டி. அவரது ஓளிப்பதிவின் வண்ணங்களில் ஊட்டியின் எழில்மிகு அழகு, அவரது ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. எண்பதுகள் வரை நமது தமிழ் சினிமாக் கதாநாயகர்களும், கதாநாயகிகளும் பாடல் காட்சிகளில் ஓடியாடி கட்டிப்பிடித்ததும், உருண்டு புரண்டதும் ஊட்டியின் புல்வெளிகளில் தான். ஊட்டி என்றதும் நினைவுக்கு வருவது அங்கு நிலவும் இதமான குளுமையும், புல்வெளிகளும், மேகங்கள் கவிந்த மலை முகடுகளும் தான். ஆனால் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு ஊட்டி என்று... Continue Reading →

நெருப்பு – II

என்ன சொல்வது? என்ன வெளிப்படுத்துவது? என்ன செய்வது? உன்னை கண்டிப்பதா? அதற்கான தகுதி எனக்கு உண்டா? உனக்காகக் கதறி அழுவதா? தன்னை நொந்து கொள்வதா? நம்மை நொந்து கொள்வதா? ஆவேசம் கொள்வதா? அடங்கி விடுவதா? என்ன செய்வது? சொற்கள்... சொற்கள் மட்டுமே போதுமா? மூலக்கொத்தளத்தில் உறங்குபவன் அன்று எரிய விட்ட தீயின் ரணமே இன்றளவும் அவ்வப்பொழுது நினைவில் எழும்பி இதயம் கிழித்துக் கடக்கும் பொழுதில்... நீ... நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்...? மொத்தமாய் மரத்து விட்ட சமூகம்... Continue Reading →

ஒரிசா: கொந்தளிக்கும் மறுகாலனியாக்கப் போர்க்களம்!

கடந்த சில மாதங்களாக, ம.க.இ.க முதலான புரட்சிகர அமைப்புகளும், நாடு முழுவதுமுள்ள அறிவுஜீவிகளும், மறுகாலனியாக்கத்தின் கீழ், வரை முறையற்ற நிலப்பறிப்பு நாடு முழுவதும் நடந்து வருவதை தீவிரமாக அம்பலப்படுத்தி இயக்கங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். குறிப்பாக, மத்திய, மாநில அரசுகள் இணைந்து கொண்டு, இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியில் வாழும், நமது நாட்டின் பூர்வகுடிகளான பழங்குடி மக்களை, கூண்டோடு நிலங்களிலிருந்து அடித்து விரட்டியும், திமிறுபவர்களை இரக்கமின்றி கொலை செய்தும், பெண்களை வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கியும் வருகின்றன. மாவோயிஸ்டுகள் என முத்திரை குத்தி... Continue Reading →

பத்து வருடங்களாகப் போராடும் ஐரோம் சர்மிளா!

வரும் நவம்பர் 2, 2009 அன்று, மணிப்பூரைச் சேர்ந்த கவிஞரும், செயல் வீரருமான ஐரோம் சர்மிளாவின் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தின் பத்தாவது ஆண்டு துவங்குகிறது. இந்திய அரசின் ஆயுத படைகள் சிறப்பு அதிகாரச் சட்டத்தைத் (AFSPA) திரும்பப் பெறக் கோரி, அவர் கடந்த பத்தாண்டுகளாக போராடி வருகிறார். 1958-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இச்சட்டத்தின்படி, வடகிழக்கு மாநிலங்கள் முழுவதும், எவரையும் வாரண்ட் இல்லாமல் கைது செய்யவும், அவர்களது வீடுகளில் புகவும், சந்தேகத்தின் பேரிலேயே கூட சுட்டுக் கொலை செய்யவும் இந்திய இராணுவத்திற்கு... Continue Reading →

இரக்கத்தின் பாடல்கள், 1.

நேற்றிரவு ஒரு திரைப்படம் கண்டு அழுதேன். உங்களால் அழ மட்டுமே முடியுமெனும்போது, நீங்கள் அழுகிறீர்கள். கடந்த வாரம் ஒரு புத்தகத்தை பாதியில் மூடி வைத்தேன். அதன் பக்கங்கள் உண்டாக்கிய வலியில் முழுமையும் படிப்பது சாத்தியப்படவில்லை. கசப்புணர்வு... இயலாமை... எனது தாயகத்தில் விஷயங்கள் விபரீதமாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. புலம்புவதைத் தாண்டி நான் அதிகம் செய்வதில்லை. நிலையெடுப்பதும் எளிதில்லை. இவ்வுலகத்தை சிறந்ததாகவும், சுதந்திரமானதாகவும் மாற்றுவது பின்விளைவுகள் கொண்டது. அதனால்தான், எங்கோ ராய்ப்பூர் ஜெயிலில் இரக்கத்திற்காக ஒரு மனிதன் சிறைப்பட்டிருக்கிறான். கால்கள் வளைந்தகன்ற... Continue Reading →

நீ எங்களோடு இல்லையென்றால் நீ தீவிரவாதியோடு இருக்கிறாய்!

“நக்சல்பாரிகள், மாவோயிஸ்டுகள்… இந்தியா ஒரு போலீசு அரசாக மாறப் போகிறது. நிலவுவதை யார் ஏற்க மறுக்கிறார்களோ, அவர்கள் தீவிரவாதிகளாக அழைக்கப்படுவார்கள். இசுலாமிய தீவிரவாதிகள் இசுலாமியராக இருந்தாக வேண்டும். எனவே, நம் அனைவரையும் குறிக்க அது போதாது. அவர்களுக்கு பெரிய வலை தேவைப்படுகிறது. எனவே, தெளிவின்றி வரையறுப்பதும், வரையறுக்காமலே விடுவதும் ஒரு சரியான உத்திதான். ஏனெனில், நாம் அனைவரும் மாவோயிஸ்டுகள் அல்லது நக்சலைட்டுகள், தீவிரவாதிகள், தீவிரவாதிகளின் ஆதரவாளர்கள் என அழைக்கப்படவும், மாவோயிஸ்ட் அல்லது நக்சலைட் என்றால் யாரென்று தெரியாத... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑