பரியேறும் பெருமாளும், ஸ்தானோவிசமும்!

பரியேறும் பெருமாளும், ஸ்தானோவிசமும்!

மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்திலான சினிமா விமர்சனம் என்பது, ஒரு கலைப் படைப்பை நிலைப்பாடுகளின் கசாப்புக் கத்தியால் அறுத்துப் போட்டு அரசியல் தராசில் நிறுப்பதல்ல. அதன் பெயர் ஸ்தானோவிசம். Continue reading பரியேறும் பெருமாளும், ஸ்தானோவிசமும்!

Advertisements
காலா: சாமியார் கண்ட ஷோலே!

காலா: சாமியார் கண்ட ஷோலே!

ரஞ்சித் இதனை அறியாமல் செய்திருக்கிறார் என சொல்ல முடியாது. அறிந்தே தான் செய்திருக்கிறார். ரஜினியை வைத்தே, வணிக சினிமாவின் வரையறைகளுக்குள்ளாகவே, ஒரு வித்தை போல ஒரு கலகத்தை நிகழ்த்துவதே அவரது நோக்கமாக வெளிப்படுகிறது. இங்கே பிரச்சினை என்னவென்றால், சினிமா உண்டாக்கும் கட்டற்ற பிரதிபலிப்புகள், நமது சமூகத்தின் அடக்கப்பட்ட மனங்களில் கட்டமைக்கும் ஆழமான பாதிப்புகள் அனைத்தும் சரியே என்றாலும், ரஜினி அல்லது கமல் அல்லது ஷாருக்கான் நல்லவர் எனும் அடிப்படையான, உறுதிபெற்ற சட்டகத்தை உடைக்காமல் விடுவதே. Continue reading காலா: சாமியார் கண்ட ஷோலே!

ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடுதல் பாவமில்லை!

ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடுதல் பாவமில்லை!

பொதுவில் நாம் வட இந்தியர்களை விடவும் பண்பாட்டுரீதியாக முன்னேறியவர்கள் என்ற மமதை நமக்கு உண்டு. அது பகுதியளவில் உண்மையாகவே இருந்தாலும், கலை சார்ந்த துணிச்சலான வெளிப்பாடுகளில், நாம் அவர்களை விட மிகவும் பின்தங்கியே இருக்கிறோம் என்பதை பல திரைப்படங்களின் மூலம் உணர முடியும். அத்தகையதொரு அருமையான படைப்பான லஸ்ட் ஸ்டோரீஸ் (காமக் கதைகள்) எனும், ஒரு திரைப்படமாக வெளியிடப்பட்டிருக்கும் நான்கு குறும்படங்களின் தொகுப்பை, சமீபத்தில் நெட்ஃபிளிக்ஸில் காண வாய்ப்பு கிடைத்தது. Continue reading ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடுதல் பாவமில்லை!

சாய்ரத்: குறிஞ்சி மலர்

சாய்ரத்: குறிஞ்சி மலர்

சாதி ஆணவப் படுகொலைகள் குறித்து மைய நீரோட்ட சினிமாவில் பதிவு செய்வது, அதுவும் வணிக சினிமாவின் சட்டகத்திற்குள் நின்றவாறே (பிரமிப்பூட்டும் காட்சிகள், கோணங்கள், பாடல்கள்) இயன்ற மட்டும் ஒரு காத்திரமான திரைப்படத்தை உருவாக்குவது என்பது ஒரு சாதனை. அதனை நாகராஜ் சாதித்து காட்டியுள்ளார். Continue reading சாய்ரத்: குறிஞ்சி மலர்

நாளி: வரலாற்றின் தெளிந்த நீரோடை!

பாலு மகேந்திராவின் திரைப்படங்களில் தவறாமல் இடம் பெறும் முக்கியமான கதாபாத்திரம் ஊட்டி. அவரது ஓளிப்பதிவின் வண்ணங்களில் ஊட்டியின் எழில்மிகு அழகு, அவரது ஒவ்வொரு திரைப்படத்திலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. எண்பதுகள் … Continue reading நாளி: வரலாற்றின் தெளிந்த நீரோடை!

கரை தொடும் அலைகள் #2

டந்த ஞாயிறு காலையில் மகஇக பொருளாளர் தோழர் சீனிவாசனின் இறுதி நிகழ்விற்கு சென்றிருந்தேன். அவ்வமைப்பிலிருந்து விலகி விட்ட போதிலும், அவர் மீதான அன்பின், மரியாதையின் காரணமாக அவரது கடைசிப் பயணத்தில் உடனிருப்பது அவசியமெனப்பட்டது. அதிகாலையில் சேத்துப்பட்டு அம்பேத்கர் திடலை சென்றடைந்ததும், அவரது உடலை வணங்கச் சென்றேன். மெலிந்து கூடாகக் கிடந்தார். பலரது நினைவில் இன்னமும் நிழலாடும் உற்சாகமான சிரிப்பும், சற்றே பூசிய உடலும் கொண்ட சீனிவாசன் அவரல்ல எனத் தோன்றியது.

கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக சீனிவாசனை நான் அறிவேன். மகஇகவில் இணைந்த துவக்க நாட்களில் ஒரு தமிழ் மக்கள் இசை விழாவில் சீனிவாசன் இட்ட சிறு சிறு வேலைகளை செய்த நாட்களிலிருந்து அவை துவங்கின. பின்னர், மே 2002 வாக்கில் ஈரோட்டில் நடைபெற்ற மே நாள் பொதுக்கூட்டத்தில் அவரும், நானும் உரையாற்றினோம். பொதுக்கூட்ட நாளுக்கு முதல் நாள் மிகவும் பொறுமையோடு எனது கன்னிப் பேச்சிற்கு உதவி செய்து என்னை உற்சாகப்படுத்தினார். “தோழர், இவர் இளைஞர் என்று சொன்னால் யாராவது நம்புவார்களா?” எனத் தோழர்களிடம் எனது உடல் பருமனை கிண்டல் செய்தார். அன்றைய நிகழ்வுகள் மங்கலாகவே நினைவிருந்த போதிலும், அவையனைத்திலும் மேவி நின்ற சீனிவாசனின் கலகலப்பான சிரிப்பும், உற்சாகமும் மறக்க முடியாதவை. பிற்காலத்தில் சீனிவாசன் நிறைய மேடைகளில் பேசவில்லையென்றாலும், அக்காலகட்டத்தில் மகஇகவின் முக்கியமான பேச்சாளர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். அவரது அன்றைய மே நாள் உரை (பாகம் 1, பாகம் 2) தமிழரங்கம் தளத்தில் கேட்கக் கிடைப்பது மகிழ்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது. அனேகமாக இணையத்தில் கிடைக்கும் சீனிவாசனின் ஒரே உரை இதுவாகத் தானிருக்கும்.

Continue reading “கரை தொடும் அலைகள் #2”

ஆரக்க்ஷன்: யாருக்கு எதிரானது?

கடந்த வெள்ளியன்று வெளியான ‘ஆரக்க்ஷன்’ (இடஒதுக்கீடு) திரைப்படம், வெளியாகும் முன்பே பஞ்சாப், ஆந்திரா, உத்தரப் பிரதேசம் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. பிற மாநிலங்களிலும் சிற்சில … Continue reading ஆரக்க்ஷன்: யாருக்கு எதிரானது?

தோபி காட்: நுட்பமான திரைமொழி!

சில திரைப்படங்கள் திரையரங்கை விட்டு வெளியேறியவுடன் மனதை விட்டும் வெளியேறி விடுகின்றன. சில திரைப்படங்கள் கரை அலம்பும் அலைகளாய் மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் எழும்பிக் கொண்டிருக்கும். சமீபத்தில் வெளியான இந்தித் திரைப்படம், ‘தோபி காட்'(வண்ணான் படுகை) அத்தகைய திரைப்படங்களில் ஒன்று.

இந்தித் திரைப்படவுலகை தொடர்ந்து கவனிப்பவர்கள், சமீப காலங்களில் இரு விதமான போக்குகள் அருகருகே தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டிருப்பதை காணலாம். ஒரு புறம், கோடிக்கணக்கான பணத்தை வீணடித்து, அபத்தங்களின் புதிய புதிய உச்சங்களை தொடும் வண்ணம் எடுக்கப்படும் ‘தீஸ் மார் கான்’, ‘தபங்’ முதலான குப்பைகள். மறுபுறம், ‘இஷ்கியா’, ‘லவ், செக்ஸ் அவுர் தோகா'(LSD) முதலான, ஏறத்தாழ 70-களின் புதிய அலைத் திரைப்படங்களுக்கு இணையான திரைப்படங்கள். (70-களின் புதிய அலைத் திரைப்படங்களில் இடம்பெற்றிருந்த அரசியல் உள்ளடக்கம், அழுத்தமான கண்ணோட்டம் ஆகியன இன்று குன்றியிருப்பதன் விளைவாகவே, ‘இணையான’ என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகிறேன். அதே வேளையில், Multiplex Cinema திரைப்படங்களையும் இப்பிரிவில் குறிப்பிடவில்லை என்பதையும் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன்.)

Continue reading “தோபி காட்: நுட்பமான திரைமொழி!”

திரைவிமரிசனம்: பீப்லிலைவ் – சிரிப்புவரவில்லை!

“திரைப்படம் எனும் கலை வடிவம் முகர்தலை உள்ளடக்கியதாக இருக்குமானால் அதாவது மணம் வீசக் கூடிய ஒரு பொருளாக சினிமா இருக்குமானால் ‘ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்’ போன்ற திரைப்படங்கள் ஆஸ்கார்களை … Continue reading திரைவிமரிசனம்: பீப்லிலைவ் – சிரிப்புவரவில்லை!

மை நேம் இஸ் கான்: உலகமய மசாலா!

இது “Feel Good Movie”-க்களின் யுகம்.  தமிழில் சொன்னால், ‘மனதுக்கு இனிமை தரும் படங்களின்’ காலம். உலகம் கிராமமாகச் சுருங்கும் உலகமய, தகவல் தொழில்நுட்ப யுகத்தின் பொற்காலத்தில் வாழும் உலகமயக் குடிமக்கள் Feel Good Movie-க்களைப் பார்த்து மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்கள். பரவசமடைகிறார்கள். கண்ணீர் விடுகிறார்கள். யதார்த்த உண்மை மனதுக்கும், சிந்தனைக்கும் இனிமையாக இருக்கிறதா, இல்லையா என்ற கேள்விக்கு அங்கு இடமில்லை. உண்மை போல தோற்றமளித்தால் போதும். மனதுக்கு இனிமையளிப்பதுதான் முக்கியம். பிறகு, ஸ்லம்டாக் மில்லியனரைக் கொண்டாடியதைப் போல, அதனைத்  தலைமேல் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறார்கள். மை நேம் இஸ் கான் இதே பட்டியலில் தான் வருகிறது.

சிறு வயது முதல் “Asperger syndrome” எனும் நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட ரிஸ்வான் கான்(ஷாருக் கான்), தனது தாயின் மரணத்தையொட்டி, அமெரிக்காவில் வாழும் தம்பியுடன் வாழச் செல்கிறான். அங்கே, மந்திரா(காஜோல்) எனும் விவாகரத்தான பெண்ணை சந்தித்து திருமணம் செய்து கொள்கிறான். அவளது மகன் ஸமீரும்(யுவன்), ரிஸ்வானை நேசிக்கிறான். செப்-11-க்கு பிறகு அமெரிக்கா முழுதும் வெளிப்படும் இஸ்லாமியர் வெறுப்பின் விளைவாக, பள்ளிச் சிறுவர்களிடையேயான் தகராறில் ஸமீர் கொல்லப்படுகிறான்.

அதிர்ச்சியுற்று மனம் உடையும் மந்திரா, “கான் என்ற உனது பெயர்தான் என் மகனை கொன்றது!” எனக் கத்துகிறாள். “இங்கிருந்து போய் விடு” என விரட்டுகிறாள். “நான் எப்பொழுது திரும்பி வரட்டும்” எனக் கேட்கிறான் ரிஸ்வான். “அமெரிக்க அதிபரை சந்தித்து ‘என் பெயர் கான். நான் தீவிரவாதி இல்லை’ என்று சொல்! அதன் பிறகு வா” என அவள் கூறும் வார்த்தைகளைக் கொண்டு, அமெரிக்க அதிபரை சந்திக்கப் புறப்படுகிறான் ரிஸ்வான்.  கையில் காசின்றி, கார்களை ரிப்பேர் செய்து பயணத்தை தொடர்கிறான். தீவிரவாதி என சிறை வைக்கப்பட்டு, பின்னர் விடுதலையாகி… என நீண்ட அலைக்கழிப்புகளைத் தாண்டி, புதிய அமெரிக்க அதிபரை சந்திப்பதில் வெற்றி பெற்றுகிறான்.

இந்தக் கதையைப் படிக்கும் பொழுதே, போஸ்டரில் உள்ள அமெரிக்க கொடி தற்செயலாக இடம் பெறவில்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். மிகத் தெளிவாக படத்தின் உள்ளடக்கத்தை உணர்த்தும் குறியீடாக அமெரிக்க கொடி ஷாருக்கின் மீது படிந்திருக்கிறது. இதனை லக்கிலுக் நேரடியாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். “ஒவ்வொரு அமெரிக்கனும் கட்டாயம் பார்க்கவேண்டிய படம் இது.” படத்தின் உன்னதத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன்னால், இந்த அடிப்படையான கேள்வியை பரிசீலிப்போம். முதலில், இது அமெரிக்கர்களுக்கான படமா, இந்தியர்களுக்கான படமா, அல்லது சொல்லப்படுவது போல உலகப் படமா?

Continue reading “மை நேம் இஸ் கான்: உலகமய மசாலா!”

ரகுமானுக்கு ஆஸ்கர்: எல்லாப் புகழும் அமெரிக்காவுக்கே!

கடந்த பிப்ரவரி 22ஆம் தேதியன்று சிறந்த பின்னணி இசைக்கான ஆஸ்கர் விருதை ஸ்லம்டாக் மில்லியனர் (கோடீ சுவரனான சேரி நாய்) திரைப்படத்திற் காக ஏ.ஆர்.ரகுமான் பெற்றார். அமெரிக்கா … Continue reading ரகுமானுக்கு ஆஸ்கர்: எல்லாப் புகழும் அமெரிக்காவுக்கே!

திரைப்பட விமரிசனம் : தோகீ என் பாடல் துயரமிக்கது!

கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக பத்திரிக்கையாளர் சாய்நாத் இந்திய விவசாய வர்க்கம் நொறுங்கிச் சிதறுவதை உயிருள்ள சாட்சிகளாக தமது ஆங்கிலக் கட்டுரைகளில் படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளார். பன்னாட்டு உரக் … Continue reading திரைப்பட விமரிசனம் : தோகீ என் பாடல் துயரமிக்கது!